VvAA Leergang management en bestuur voor jonge zorgprofessionals

03-09-2019

 

Guido van Woerkom? Dat is toch die man van de ANWB? Wat kan je als hulpverlener nou leren van hem? Laat je de bewegwijzeringsborden niet uit handen nemen bijvoorbeeld, maar daarover later meer.

Afwisseling van theorie en rollenspellen
Op uitnodiging van de NVGzP mocht ik deelnemen aan de leergang Management en bestuur voor jonge zorgprofessionals van VvAA. In een gemengde groep van artsen in opleiding tot specialist, apothekers, fysiotherapeuten, een huidtherapeut en nog een andere klinisch psycholoog, werden er veel verschillende onderwerpen behandeld en ervaringen uitgewisseld. Zaken als de stelselwetten van de zorg, financiën, maar ook invloed uitoefenen, persoonlijk leiderschap, strategie en verandermanagement en omgaan met de media.
De leergang bestaat niet alleen maar uit theorie, ook oefenen wij met onder andere rollenspelen. Ik werd mij tijdens de rollenspellen opeens weer bewust van hoeveel vaardigheden wij als psychologen leren om te communiceren met lastige mensen in gespannen situaties!
Herkenning is er tussen de deelnemers als het gaat om de versnippering en allerlei verschillende verenigingen en clubs. Maar ook stijgende verbazing, als ik samen met de andere klinisch psycholoog, een poging doe om het beroepengebouw van de psychologen uit te leggen…

Beroepsgroep steviger maken
Maar wat heeft Guido van Woerkom hiermee te maken? Hij kwam langs als gastspreker op de laatste dag. Inmiddels is hij al jaren niet meer de ANWB-man, maar voorzitter van de KNGF (vereniging van fysiotherapeuten) en lid van de Raad van Toezicht van GGZ Rivierduinen.
Ik vroeg hem wat hem het meest verbaasde toen hij de overstap maakte naar de zorg. Als eerste noemde hij (daar zijn ze weer!) al die verschillende clubjes en verenigingen met allemaal hun eigen belangen. Als tweede gaf hij aan dat we in de zorg vast blijven zitten in oude opvattingen en zo steeds het verleden meenemen in het heden. In plaats van te kijken waar we nu staan en hoe we verder kunnen komen. En dat is wat mij betreft precies wat nodig is in de beroepenstructuur van de psychologen binnen de Wet BIG. Ja, we hebben een geschiedenis, maar het is tijd om er een streep onder te gaan zetten. Dat zal pijn doen bij sommigen, maar zal ons als beroepsgroep steviger maken.

Bewegwijzeringsborden
En die bewegwijzeringsborden? In 2004 raakte de ANWB het monopolie kwijt over de borden en besteedde de overheid dit uit aan de goedkoopste aanbieder. Dit was een gevoelige klap voor de vereniging. Laten wij als beroepsgroep niet de controle kwijt raken over onze BIG-registraties.
Het is tijd om tot een eenduidig en eenvoudig beroepengebouw te komen met de gz-psycholoog als basisberoep en de klinisch (neuro)psycholoog als specialist. Zodat het ook voor onze collega’s in de zorg te begrijpen is naar wie zij verwijzen en de patiënt weet bij wie hij in de kamer zit!

Suzan Ben Chamach,
klinisch psycholoog