Ruimte voor de psychodiagnostisch werkende in de DBC

09-10-2019

 

Diagnostiek is een essentieel onderdeel van het werk in de gezondheidszorg en een voorwaarde om een passende, effectieve en efficiënte behandeling te geven aan de patiënt. Vaak zijn patiënten in de GGZ onnodig lang in behandeling omdat er onvoldoende oog is voor diagnostiek.

Gemiste diagnose
Zo bleek bij een onderzoek van GGNet onder ongeveer 1.000 patiënten die al langerdurend in behandeling waren, dat bij ongeveer een kwart van hen de diagnose waarvoor zij in zorg waren, niet meer klopte en de behandeling niet meer passend was (De Psychiater, aug. 2018).
Bij maar liefst 51% van de onderzochte patiënten kwamen nieuwe inzichten naar voren, die invloed hadden op de verdere behandeling. Vaak gemist werden: verstandelijke beperking, autisme, trauma en verslaving. Dan knapt iemand niet op omdat hij de behandeling niet snapt en steeds overvraagd wordt, of omdat een verslaving de therapie ondermijnt, of een trauma herstel in de weg zit, of dat de psychotische symptomen een gevolg zijn van overbelasting bij autisme. Gemiste diagnoses stonden behandeleffect in de weg, kunnen leiden tot demoralisatie bij patiënt en behandelaar en kosten onnodig veel geld.

De psychodiagnostisch werker in de DBC
Sinds de psychodiagnostisch werker geen tijd meer mag schrijven in de DBC, is diagnostiek meer in de marge van de werkzaamheden komen te staan. Essentieel onderzoek naar cognitieve functies (o.a. intelligentie) en naar kenmerken van de persoonlijkheid wordt minder vaak uitgevoerd, of uitgevoerd door duurdere krachten zoals (vaak steeds wisselende) master- en gz-psychologen, zelfs klinisch psychologen, die wel tijd mogen schrijven. Deze duurdere krachten zijn vaak niet gespecialiseerd in het gestandaardiseerde uitvoeren van het praktische testdiagnostiek, zodat de juiste gegevens kunnen worden aangeleverd aan de BIG-geregistreerde psycholoog.
De psychodiagnostisch werkende, die een hbo-opleiding heeft gevolgd om dit kwalitatief hoogstaande werk te mogen uitvoeren, kan een essentiële bijdrage leveren aan adequate diagnostiek.
Wij pleiten er stellig voor dat de psychodiagnostisch werkende tijd mag schrijven in de DBC.
Hiernaast adviseren we ook de NZa diagnostische modules op te nemen in de financiering van de behandelingen van mensen met psychische aandoeningen.

Reacties
Reacties op bovenstaande zijn van harte welkom via bureau@nvgzp.nl

Els Graafsma,
klinisch psycholoog, hoofddocent diagnostiek KP-opleiding Stichting Postdoctorale Beroepsopleidingen Amsterdam, bestuurslid NVGzP