Problemen over de nota?

05-06-2019



In een eerdere blog heb ik al eens geschreven over cliënten die bij mij als klachtenfunctionaris klagen over de in hun ogen gepeperde rekeningen die zij ontvangen van hun behandelaar. Zij zeggen dan dat de betreffende gz-psycholoog of klinisch (neuro)psycholoog eigenlijk nauwelijks of zelfs in het geheel niets gedaan heeft aan hun problemen. Een complicerende factor hierbij is de DBC-systematiek. Dit is voor een cliënt meestal  ingewikkelde materie en voor hen als leek totaal ondoorzichtig. Dit zorgt er soms voor dat voor de cliënt onverwacht een hoog bedrag in rekening wordt gebracht, dat ten laste komt van zijn volledige eigen risico. Cliënten vinden dit soms zelfs naar oplichterij tenderen.

Compromis sluiten
Ik wijs cliënten er vaak op dat een behandelaar gehouden is aan een inspanningsverplichting en niet aan een resultaatverplichting (behalve misschien diegenen die doen aan no cure – no pay afspraken). Doordat de visie tussen de twee ‘partijen’ over wat zich precies heeft afgespeeld meestal geheel verschilt, is het nog wel eens moeilijk om tot overeenstemming hierover te komen. Mijn bemiddeling is daarom niet gericht op het achterhalen van de waarheid, maar op het proberen de relatie tussen hen enigszins te verbeteren of liever nog  te herstellen. Veelal komt er na mijn bemiddeling een compromis over de betaling tot stand. Dit heeft overigens nogal eens te maken met het feit dat de betreffende gz- of klinisch (neuro)psycholoog niet zit te wachten op een procedure bij een klachtencommissie en zeker niet op een gang naar Geschillencommissie, Tuchtcollege of de rechter.

Zelfs als zij weten dat zij eigenlijk gelijk hebben, zitten behandelaars veelal niet te wachten op dit soort langdurige en energievretende procedures. Mogelijk dat sommige cliënten daar zelfs op speculeren. Ook wil een behandelaar zijn relatie met de cliënt liever niet laten verpesten door financiële perikelen. Als compromis biedt hij of zij dan bijvoorbeeld aan om een gedeelte niet in rekening te brengen.

Indien er specifieke redenen bij de cliënt aanwezig zijn zoals geldgebrek of andere privéomstandigheden, willen psychologen nog wel eens met de hand over het hart strijken. Zij willen cliënten vanuit een idealistische/hulpverlenende instelling en uit coulance vaak nog wel tegemoet komen.

Het loopt overigens niet altijd zo soepel!
Wat preventief helpt om onnodige onvrede over financiële kwesties te voorkomen, is het geven van voldoende en concrete informatie over de kosten van de intake en de eventuele behandeling. Het nut en de noodzaak van goede voorlichting hierover wordt helaas nogal eens onderschat.
Het is bijvoorbeeld belangrijk dat ondubbelzinnig op de website, en in een uitnodigingsbericht, vermeld staat dat vanaf het eerste gesprek het eigen risico aangesproken kan worden. Een gz-psycholoog vertelde me in dit verband dat hij de cliënt vooraf de huisregels liet tekenen, waarin hij opgenomen had dat er direct vanaf het eerste gesprek gedeclareerd zou worden, alsmede wat de gevolgen voor het eigen risico zouden kunnen zijn.

Helderheid over kosten
Het lijkt me tevens zeer op zijn plaats om de specifieke kosten (ook van de intake) zo mogelijk al voor de eerste afspraak te melden, zodat cliënten zich ervan bewust kunnen worden wat de financiële gevolgen zijn. Dit kan voor hen des te meer spelen indien er sprake is van een verhoogd eigen risico.

Het lijkt me, dit alles in ogenschouw nemend, dat je beter vooraf helder over geldkwesties kunt praten dan dat je achteraf een moeizame en soms uiterst vervelende discussie moet voeren.

Piet de Boer,
klachtenfunctionaris NVGzP en NVP