Knelpunten psychologische zorg bij ernstige somatische aandoeningen

28-10-2015

Er zijn grote verschillen in de beschikbaarheid van psychologische en psychosociale zorg bij ernstige somatische aandoeningen. Dit concludeert een door de minister ingestelde Werkgroep in haar rapport, dat op 27 oktober werd aangeboden aan de Tweede Kamer.

De psychologische en psychosociale zorg voor mensen met ernstige somatische ziektes  is een uiterst complex samenspel van allerlei arrangementen, zo blijkt uit het rapport. Voor een deel is het een onderdeel van de ziekenhuiszorg, voor een deel valt het onder de GGZ en de huisartsenzorg, en ook de WMO-zorg kan een rol spelen. In het rapport wordt helder in kaart gebracht van deze verschillende arrangementen en de bijbehorende financiering.

Knelpunten

De werkgroep concludeert dat er in de praktijk nog veel onduidelijkheid bestaat over psychosociale zorg en de financiering daarvan. Dit leidt ertoe dat er landelijk grote verschillen bestaan in de zorg die beschikbaar is voor patiënten met ernstige ziektes.

De werkgroep signaleert vijftien knelpunten, met bijbehorende oplossingsrichtingen. Enkele belangrijke bevindingen:

  • er is veel onbekendheid over de taken en verantwoordelijkheden van zorgverleners en zorginstellingen ten aanzien van het aanbieden en leveren van psychosociale zorg aan patiënten met somatische  aandoeningen;
  • er is weinig uniformiteit in de manier waarop psychosociale zorg wordt  geleverd en de kwaliteit van de zorg wisselt;
  • er zijn te weinig zorgverleners die gespecialiseerd zijn in de psychologische zorg bij specifieke aandoeningen;
  • er bestaat geen landelijke richtlijn die beschrijft wat goede psychosociale zorg bij patiënten met een somatische aandoening inhoudt;
  • er zijn grote verschillen bij ziekenhuizen en andere instellingen wat betreft de organisatie en interne financiering van de zorg;
  • het ontbreekt aan goede samenwerking, zowel binnen ziekenhuizen als tussen ziekenhuizen, de huisarts en andere zorginstellingen;
  • de financiering van de zorg laat te wensen over: de inbedding van de psychosociale zorg in de DOT-systematiek is onvoldoende, en er worden weinig specifieke afspraken gemaakt tussen verzekeraars en zorgverleners over psychosociale zorg;
  • patiënten én zorgverleners weten vaak niet de weg te vinden naar goede psychosociale zorg.

Klik hier voor het hele rapport.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *