Kinderpraktijk betaalt de rekening van de transitie

13-04-2015


Anneke Vinke

Laat ik eens de rekening opmaken. Het nieuwe jaar is ruim twee maanden oud, tijd om eens te proberen of ik inderdaad zorg bij de gemeenten kan declareren. Bewust heb ik de VNG en haar regio’s wat tijd gegeven maar wat schetst mijn verbazing: ik kan helemaal mijn rekeningen nog niet sturen. Ongefactureerde uren van 1 januari tot 6 maart: 90 cliëntcontacturen tegen het uurtarief dat door het NZA gemaximeerd is op € 95,63. Mijn reserves raken langzaamaan op.

Geen probleem, denk ik dan – nog wat naïef zoals later zal blijken – dan factureer ik gewoon bij mijn cliënten, zoals ik gewend ben als contractvrij werkend psycholoog. Zij betalen mij en dienen dan de factuur in bij hun gemeenteloket. Net zoals we gewend waren met de zorgverzekeraar. Als ik dat opper, krijg ik de wind van voren: de gemeenten gaan geen zorg aan burgers vergoeden. Ik moet dus voor iedereen van wie de zorg uit 2014 doorloopt in 2015 bij de gemeente declareren.

Hoe gaat dat dan? Nou daarvoor moet de gemeente weten dat er een cliënt in zorg is. Daar heb ik voor gezorgd: na vele uren mailen en bellen met de helpdesk Go-jeugd, heb ik een databestand met gegevens van cliënten in zorg kunnen aanleveren. Tijdsinvestering: 40 uur. Onvergoed.

Op dit moment heb ik 40 actieve cliënten, waarvan 8 boven de 18 zijn (gelukkig kan ik daar wel contractvrij declareren), maar die andere actieve cliënten 32 wonen in 27 verschillende gemeenten…. de angst bekruipt me.. hoe zal dit gaan? Niemand kan het me vertellen. Mijn cliënten vragen het voor me na. Overal medewerking, heel fijn, en gemeenteambtenaren doen erg hun best om beschikkingen te maken en behulpzaam te zijn maar ja, al het overleg, mailen, navragen, registreren. Elke gemeente heeft een ander tarief zodat ik per cliënt een nacalculatie zal moeten sturen waarin de eigen bijdrage staat. Minimaal een uur per cliënt ben ik daar nu mee kwijt: zeker 30 uur onbetaald werk en dadelijk na afsluiten van trajecten nog eens een half uur per cliënt voor het nacalculeren van de eigen bijdrage en innen van die gelden.

Daarmee ontdek ik een nare kant van de transitie jeugdzorg: het hele financiële risico ligt op de basis. Al meer dan twee maanden heb ik geen geld gezien en ondertussen elke vrije minuut besteed aan de administratieve rompslomp. Dat vind ik heel moeilijk te verteren.

Vol goede moed verdiep ik me toch maar weer in beleidsregels, softwareprogramma’s (die doodleuk een % van mijn omzet willen – de lachende derde die groot geld verdient over mijn rug – ik mag mijn tarieven niet verhogen van de NZA maar zij vragen gewoon wat hen invalt), portals en wat dies meer zij. Tijdsinvestering: 20 uur onbetaald werk.

Hoe meer ik me verdiep, hoe groter de paniek wordt. Kafka is er niets bij. Codelijsten, certificaten, aansluitingen op beveiligde sites op portals en dergelijke: het is een oerwoud. Een waarachtig bureaucratisch oerwoud gedreven door controlezucht, winstbejag van tussenpersonen (automatiseerders!) en onwetendheid van welwillende ambtenarij. Ongelooflijk.
Ik moet er mee dealen dus mijn aversie zet ik opzij, informeer cliënten, maak facturen maar dan… moet ik communiceren via de zogenoemde I-standaarden… wat schetst mijn verbazing: ook dat is onmogelijk. Waarom?

Tja, ik werk op de Mac – een stabiel systeem waar ik vol op kan vertrouwen. Dat mag niet van de overheid: er is alleen via windows based pc’s communicatie tussen zorgverleners en gemeenten mogelijk. Het beheerteam van I-standaarden geeft aan daar niets mee te zullen doen – zij adviseren het volgende ‘Verder zit er niets anders op dan ergens een Windows PC vandaan te halen.” Daarmee werpen ze een hinderpaal op. Mag dat zomaar?

Voor eenpersoonspraktijken als de mijne is dit niet op te brengen. Ik moet goed overwegen wat ik ga doen en hoe ik dat ga doen. De cliënten nu in zorg, daar ga ik mee verder en zal hun betaling via hun woonplaats moeten regelen. Nieuwe jeugd cliënten kunnen alleen aangenomen worden als zij volledig zelf betalen. De gemeentelijke route is op deze wijze niet werkbaar: als er per cliëntuur 1 uur administratie volgt – zonder dat ik enig inhoudelijke actie nog heb gedaan – dan kan dit niet uit, niet tegen het NZA tarief.

De rekening van de transitie staat op dit moment op 90 uur werk dat nog betaald moet worden, 90 uur die ik nooit terug zie en nog steeds onduidelijkheid over communicatie, declaratie en wat dies meer zij – en dit is nog maar het begin.

De eenpersoons kinderpraktijk betaalt de rekening van de transitie.

Anneke Vinke is geregistreerd als gz-psycholoog, registerpsycholoog Kind-en Jeugd (NIP) en orthopedagoog-generalist NVO. Ze promoveerde in 1999 op een adoptieonderzoek. Zij werkte in de jeugdbescherming, onderzoek en onderwijs en vanaf 2006 heeft zij fulltime haar eigen, contractvrije praktijk. Daarin ziet zij  met name geadopteerden en hun gezinnen die uit het hele land komen en pleegkinderen die veelal wel in de regio wonen. Meer info: www.adoptiepraktijk.nl

Deze Blog verscheen eerder op adoptiepraktijk.blogspot.nl 

4 thoughts on “Kinderpraktijk betaalt de rekening van de transitie

  1. Kleine update. Door het NIP werd ik geattendeerd op de factsheet van het VNG op de site voordejeugd.nl. Zoals gesteld in de factsheet van VNG mag ik toch het tarief van vorig jaar rekenen. Dat houdt wel in dat ik niet declaratiebrieven e.d. ga tekenen met gemeenten dat ik akkoord ga met een tariefsverlaging. Ik citeer uit de factsheet:
    ” De aanbieder kan ervoor kiezen het bestaande tarief in rekening te brengen voor de zittende cliënten. Gemeenten kunnen in de te maken afspraken voor nieuwe cliënten rekening houden met deze tariefstelling.”
    Ik ambieer geen contract en zorg continuïteit wordt dus gewoon betaald tegen 2014 tarief – hoop ik, nu nog de betalingen binnen krijgen.
    https://www.voordejeugd.nl/actueel/nieuwsberichten/1585-factsheet-facturen-bij-geen-contract-nu-beschikbaar. Wel wacht ik nog op de factsheet declareren bovenregionaal…
    Ten aanzien van de opmerking over landelijke adoptiezorg: deze is alleen gecontracteerd via Basic Trust, een franchise organisatie met vooral ook video interactiebegeleiding. Ik bied andere hulpvormen. Ik val dus niet onder landelijke contractering. VNG gaat dit vooralsnog niet aan met eenpersoons praktijken.

  2. Mooi geformuleerd Anneke!
    Zeer herkenbaar. Voor mij en vele anderen.
    Maar zijn wij als groep dan te mak en plichtsgetrouw dat we alles maar slikken? Zie de discussie van huisartsen versus verzekeraars, ik denk dat dit geluid sterker moet gaan klinken!
    Iemand suggesties?

  3. Uw verhaal komt mij zeer bekend voor. Als softwareleverancier van veel van uw collega’s zie ik de door u genoemde problemen veelvuldig voorkomen.

    Inderdaad ben ik dus een van die vervelende automatiseerders. Een softwareleverancier (Praktijkdata) die u misschien toch wel wat tijd had kunnen besparen. Bijvoorbeeld met het door de software gegenereerde databestand voor Go-jeugd. Of met het uitzoeken van de juiste codelijsten en declaratiestandaarden voor het maken van facturen op basis van de nieuwe i-standaarden (ook op de Mac!). En met andere bureaucratische zaken zoals het aanleverbestand voor het CBS, hulp met Vecozo certificaten, etc. De kosten van softwareprogramma’s verdient u op die manier snel terug. En waarom een % van de omzet? Dat is om een aantrekkelijke prijsstelling te kunnen aanbieden aan zowel voltijd- als deeltijd werkende psychologen. Maakt u minder uren, dan betaald u ook minder. Met een vaste prijsstelling zonder variabele percentages wordt het voor (veel) in deeltijd werkende psychologen al snel te duur.

    Ondanks dat het e.e.a. met een softwarepakket wellicht tijd bespaart, is er nog veel te verbeteren naar aanleiding van de transitie. Iedere gemeente / samenwerkende regio bepaald haar eigen regels en dat levert nog wel eens frustratie op. Zo kan er via het landelijke Vecozo portaal op een eenduidige manier digitaal gedeclareerd worden. Maar veel gemeenten houden zich daar op dit moment nog niet aan, omdat hun systemen daar nog niet op aangesloten zijn. Sommige gemeenten hebben zelfs een eigen facturatieportaal opgezet! Iets wat eigenlijk helemaal niet nodig is en ongetwijfeld ook het nodige heeft gekost. Er zijn gelukkig wel signalen dat steeds meer gemeenten zich (uiteindelijk) op de landelijke Vecozo-infrastructuur gaan aansluiten. Het is maar te hopen dat de gemeenten niet al te veel extra eisen gaan stellen (zoals men nu al informatie vraagt als overzichten onderhanden werk, voorlopige PDF-facturen en dergelijke). Daar ligt mijn inziens een schone taak voor de beroepsverenigingen zoals de NVGzP om bij de gemeenten aan te dringen op zo laag mogelijke administratieve lasten. Met behulp van standaardisatie via de VNG zou dat mogelijk moeten zijn. Dat bespaart iedereen geld, de gemeenten, de psycholoog en uiteindelijk ook de cliënt.

    Tenslotte nog een gratis tip: ik lees dat u met name adoptie-trajecten doet. Volgens mijn informatie is het mogelijk om hiervoor een landelijk contract af te sluiten met de VNG. Het voordeel is dat u dan maar met een minimaal aantal verschillende producten en tarieven hoeft te werken en niet meer voor iedere gemeente de tarieven en productcodes hoeft uit te zoeken. Wellicht heeft u daar wat aan en scheelt u dat in de toekomst veel tijd.

  4. Ik herken het helemaal. Niemand kan mij vertellen hoe ik moet declareren.
    Frustrerend is dat de software leverancier en de gemeentes niet dezelfde taal spreken en verschillende belangen hebben. Ik werk maar 2 dagen in de eigen praktijk en heb vast inkomen uit mijn andere baan. Het is dat de speltherapie zo’n inspirerend vakgebied is, anders zou je per direct stoppen.
    Nu maar hopen dat 2015 inderdaad een overgangsjaar is……….
    Op naar betere tijden!

Comments zijn gesloten