‘Het besef moet doordringen dat afwijkingen gewoon zijn’

02-04-2013


Anneloes van Baar

GZ-psycholoog, Hoogleraar Pedagogische wetenschappen
Hoofdopleider GZ psychologie K&J, Stichting PDO-GGZ Utrecht

Ik blijf maar van mijn stoel vallen: zo’n kop in de Volkskrant, daar wordt je toch niet goed van! Om te beginnen: Afwijkingen kunnen niet ‘gewoon’ zijn !!!! Jammer dat Aleid Truijens zich tot deze uitspraak heeft laten verleiden. Ook jammer dat haar stukje de indruk geeft dat serieuze diagnoses zoals ADHD, of andere diagnoses die weerspiegelen dat kinderen problemen hebben in hun dagelijks functioneren en in hun verstandelijke en sociaal-emotionele ontwikkeling, allemaal veel te makkelijk gesteld worden.

Jammer voor al die GZ-psychologen die hun best doen om aan de hand van goede, gestandaardiseerde diagnostiek tot zorgvuldige diagnoses te komen. Jammer voor al die kinder-psychiaters en kinderartsen die samen met die GZ-psychologen zorgvuldig monitoren hoe het gaat met de kinderen die zij medicatie hebben voorgeschreven.

Dus ja, hoe doen we dat eigenlijk, zorgvuldig diagnoses stellen? Daar is een goede wetenschappelijke vooropleiding voor nodig en een (post-master) opleiding waarin ook voldoende praktische ervaring kan worden opgedaan. Aan de hand van het hypothese toetsend model en met behulp van gestandaardiseerde en liefst genormeerde instrumenten, die passen bij de richtlijnen die voor verschillende diagnoses ontwikkeld zijn, kan goed werk verricht worden: werk wat meer inhoudt dan het afvinken van DSM criteria. Maar ja, dat kost wel tijd… En mag je eigenlijk wel tijd besteden en declareren voor diagnostiek en vervolgens constateren dat de veronderstelde diagnose niet van toepassing blijkt te zijn?