Goede voornemens – Verandering heeft tijd nodig

24-01-2019

Het jaar 2019
Ook dit jaar belooft weer een mooi jaar te gaan worden. Althans, ik kies ervoor om dat te geloven. Mogelijk heeft het te maken met een ‘glas half vol’-mentaliteit, maar misschien is het ook een keuze. Ik vind het belangrijk om iedere dag mijn best te doen om het positieve te zien. Ik denk dat dit een eigenschap is die veel van mijn collega gedragswetenschappers bij zichzelf zullen herkennen en die mij zeer zeker niet bijzonder uniek maakt. Ik ben er wel erg trots op om onderdeel te zijn van een groep mensen die zich iedere dag inzet om het leven van anderen een stukje beter te maken. Wat fijn om jullie collega te mogen zijn!

Ons vak in 2019
Deze blog hoeft zeer zeker geen ‘Teletubbie-karakter’ te krijgen, maar hoe vaak zeggen we eigenlijk dat we blij zijn met elkaar? Dat we samen, mijn bescheiden mening, een sterke en mooie beroepsgroep zijn. Ik voel mij trots wanneer ik mag vermelden dat ik een gedragswetenschapper ben. Ik ben blij dat we de afgelopen jaren steeds meer een gezamenlijk gezicht hebben gekregen. Hoe mooi is het dat we steeds minder afbakenen en daarmee onze gedeelde passie centraal stellen. Dat we ons tolerant en verdraagzaam opstellen. Wow…

Ik vergeet hiermee bijna de titel van deze blog; Wat zijn jouw goede voornemens voor 2019 eigenlijk? Misschien hebben deze wel niets te maken met bovenstaande?
Goede voornemens gaan meestal over iets dat persoonlijk van belang is. Misschien vind je goede voornemens wel onzin en heb je besloten om iedere dag van het leven je beste beentje voor te zetten? Misschien help je andere mensen met goede voornemens en ben je er nog niet aan toegekomen om ze zelf te maken of misschien sla je een jaartje over?
Wat fijn trouwens dat je de moeite neemt om deze blog te lezen. Zeker in deze tijd, waarin onze aandacht, energiehuishouding en ruimte zo onder druk staat. Wat fijn dat je deze website, deze gemeenschap, deze visie in de gaten houdt!

De NVGzP in 2019
Ik behoor niet tot de ‘ founding fathers’ van de NVGzP, maar ik draag hen wel al geruime tijd een warm hart toe. Nu maak ik een foutje, maar ga het bewust niet weghalen… De NVGzP zijn wij allemaal en daarmee draag ik jou, de lezer, een warm hart toe.
Wanneer ik les geef over beroepsverenigingen, probeer ik mijn enthousiasme over te brengen. Hoe belangrijk ik het vind dat we ons organiseren en dat we een positief geluid laten horen. Dat niemand er ooit slechter van geworden is om samen te werken aan een toekomst. Hoe ingewikkeld het kan zijn om hier de tijd voor te vinden. Hoe fijn het is dat we samen wat geld bij elkaar leggen om een paar enthousiaste  (lees: fanatieke) mensen een schappelijke vergoeding te geven om zich voor ons als beroepsvereniging in te zetten.

Veranderen in 2019
Met elkaar dragen we bij aan de verandering van onze beroepsgroep. Hoe bijzonder is dat? Hoe kijken we over 10 jaar terug op deze tijd? Volgens mij veranderen we als mensen continu en verloopt dit net zoals de tectonische platen zich bewegen. Langzaam, met schokken, het kruipt tegen elkaar, onder elkaar, boven elkaar en soms moet de druk er even uit. De verschuivingen zijn met het blote oog moeilijk waar te nemen. Je kunt ze wel meten en vaststellen over een wat langere periode.
Hoe kijk jij terug op de afgelopen jaren? Speelt het mee in hoe je naar de toekomst kijkt en speelt het mee in je voornemens? Wat staan er een hoop vraagtekens in deze blog. Ik vind vraagtekens persoonlijk fijner als uitroeptekens. Het voelt wat minder schreeuwend!!!
Ook geloof ik er heilig in dat mijn wijsheid en kennis danig wordt beïnvloed door mijn eigen leergeschiedenis, waarden en normen. Ik wil graag aansluiten bij jou als lezer en met veel vraagtekens mogen we ieder onze eigen conclusies en waarheden vinden.

Ik lees mijn blog nu even terug en maak her-en-der kleine aanpassingen. Ik zie dat ik in mijn enthousiasme soms wat te snel heb geschreven. De zinnen vind ik niet altijd mooi. Ik schrijf soms teveel zoals ik denk en dat is niet altijd even gestructureerd. Ik ben onzeker. Is deze blog bijzonder? Mag hij wel gelezen worden? Is hij niet te positief? Onzekerheden zal ik nooit helemaal kwijt raken, maar wat er wel steeds verder groeit, is het vertrouwen in de mensen om mij heen. Dat ze deze woorden fijn zullen ontvangen, hun feedback eerlijk en correct geven en het leuk blijven vinden om een kopje koffie met mij te drinken.

We gaan verder in 2019
Dan gaan we nu langzaam naar een afronding toe, beste lezer. Ik wens jullie allemaal het beste voor 2019. Ik hoop dat we elkaar vaak zullen ontmoeten en blijven werken aan die mooie toekomst. Dat we elkaar als mensen blijven zien en niet als titels, diploma’s en functies. De ‘bedoeling’ achter onze gezichten blijven waarnemen. Ik denk dat mijn tectonische plaat dit jaar wat langzaam zal bewegen. Ik heb mijn aardbeving in 2018 gehad en meestal is het daarna even rustig. Maar wie weet! Toch nog een uitroepteken voor wie deze heeft gemist.

Het gaat jullie goed in 2019.

Senne Pol
Klinisch psycholoog en ledenraadslid