Eigen risico perikelen

02-03-2017

 

Piet de Boer

Het gebeurt mij als klachtenfunctionaris nogal eens dat cliënten klagen over de rekening die zij van hun behandelaar krijgen. Deze vinden zij meestal te hoog vanwege allerlei redenen. Een favoriet thema is dat de gz-psycholoog of klinisch psycholoog in feite niets gedaan heeft in de ogen van de cliënt. Hierdoor zou een financiële vergoeding eigenlijk helemaal niet op zijn plaats zijn. U zult wel begrijpen dat de betreffende psycholoog daar toch iets genuanceerder over denkt.

Nu is het meestal lastig heen en weer praten vanuit twee geheel verschillende perspectieven en moeilijk om tot een gezamenlijke visie tussen klager en psycholoog te komen. Als bemiddelaar begin ik daar dan ook meestal niet aan. Ik bel in zo’n geval meestal met de betreffende behandelaar en als de rekening niet al te hoog is, rolt er nogal eens een compromis uit.

De gz- of klinisch psycholoog biedt dan bijvoorbeeld aan om een gedeelte niet in rekening te brengen. In veel gevallen omdat hij of zij niet in een (juridische) klachtenprocedure terecht wil komen. Zulk soort ‘gedoe’ kost namelijk meestal nogal veel tijd en energie die hij of zij liever op een meer positieve manier aanwendt ten behoeve van de cliënten. Ook als zij weten dat zij eigenlijk gelijk hebben, zitten behandelaars veelal niet te wachten op langdurige procedures. Mogelijk dat een enkele cliënt daar zelfs op speculeert. Ook wil een behandelaar zijn relatie met de cliënt liever niet laten verpesten door financiële perikelen.

Indien er andere redenen bij de cliënt aanwezig zijn, zoals geldgebrek of andere ongelukkige omstandigheden, willen psychologen nog wel eens met de hand over het hart strijken. Wij psychologen vliegen elkaar onderling nog wel eens in de haren maar willen daarentegen cliënten vanuit een idealistische / hulpverlenende instelling en uit coulance vaak nog wel tegemoetkomen.

Een complicerende factor is de DBC-systematiek. Dit is een ingewikkelde materie en zeker voor de cliënt als leek totaal ondoorzichtig. Een voorbeeld hiervan was een cliënt die op intakegesprek kwam en na twee intakegesprekken toch afzag van behandeling. Deze cliënt moest tot zijn verrassing aan zijn zorgverzekering een flink eigen risico ophoesten. De cliënt dacht in alle naïviteit dat het eerste gesprek een kennismakingsgesprek was en nog niet in rekening gebracht zou worden. En ook na het tweede gesprek had hij nog niet het idee dat er iets voor hem gedaan was.
De psycholoog vertelde hem dat er sprake was van een bepaalde DBC-code; in dit geval ‘Onvolledig behandeltraject’. Dit zorgde er echter voor dat in de ogen van de cliënt een enorm hoog bedrag in rekening werd gebracht dat ten laste kwam van zijn volledig eigen risico. De cliënt snapte er niets van omdat zijns inziens er nog geen sprake was geweest van een behandeltraject: de behandeling was nog niet begonnen en er was dus ook nog niets aan zijn psychische gesteldheid gedaan. De cliënt vond dit naar oplichterij tenderen.

Wat preventief helpt om onnodige financiële onvrede te voorkomen, is het geven van voldoende informatie over de kosten van het inschakelen van een psycholoog. Ik merk in dit soort gevallen dat het nut en de noodzaak van goede voorlichting nogal eens wordt onderschat. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat ondubbelzinnig op de website, of in een uitnodigingsbericht, vermeld staat dat vanaf het eerste gesprek het eigen risico aangesproken zou kunnen worden.
Het lijkt me tevens zeer op zijn plaats om de specifieke kosten (ook van de intake) liefst al vóór de eerste afspraak te melden zodat cliënten zich ervan bewust kunnen zijn wat de financiële gevolgen zijn. Dit kan voor hen des te meer spelen indien er ook nog sprake is van een verhoogd eigen risico.

Een tip van een gz-psycholoog was om de cliënt vooraf de huisregels te laten tekenen, waarin hij opgenomen had dat direct vanaf het eerste gesprek gedeclareerd zou worden, alsmede wat de gevolgen voor het eigen risico zouden kunnen zijn.

Dit lijkt me, voor zover van toepassing voor uw praktijk, geen slecht idee. Vindt u ook niet?

Piet de Boer, klachtenfunctionaris NVGzP en NVP

One thought on “Eigen risico perikelen

  1. Interessant stukje, denk dat verwachtingen altijd belangrijk zijn. In theorie ben ik benieuwd hoe goed een website bijvoorbeeld gelezen wordt. Dus het ondertekenen van voorwaarden is een goede optie. Liefst dus al voor het intakegesprek.
    Ik ben benieuwd of er een verschil is tussen kennismakingsgesprek en intakegesprek. Want bij een intake ga je na of de client bij jou past, juiste zorgzwaarte etc. En de tijd die je er dan in hebt gestoken, aanmelding verwerken, COV check, behandelplan voorbereiden, opstellen etc. Dan snap ik het tarief van een onvolledige behandeling wel. Maar heeft de client dan kans gehad om de zorgverlener te leren kennen? Dus voordat je alle stappen gaat zetten? Dit zou je in 30 minuten kunnen doen, en dan zonder al stappen te zetten en een factuur buiten GGZ om sturen of gratis, veel bedrijven hebben een gratis kennismakingsgesprek.

    Groeten Sanne

Comments zijn gesloten