Een wolf in schaapskleren?

18-09-2013


Hetty Kaanders

Wat een prettige man, dacht ik nog, die Herman Groen. …zo’n vriendelijk gezicht en rustgevende stem. Niets vermoedend keek ik woensdag 11 september jl. naar de Vijfde Dag, een actualiteiten programma van de EO met een belangwekkend onderwerp, nl. de bezuinigingen in de GGZ.

Tja, het riekte wel al snel naar ongenuanceerde bangmakerij nadat ze een 4-tal uitgebrande appartementen hadden laten zien waar psychiatrische patiënten de gaskraan hadden open gezet. Maar ik hield vol, want tenslotte hebben we in ons vak ook  te kampen met mensen die een gevaar voor zichzelf en anderen kunnen zijn. Voortdurend zijn we als hulpverleners en dus ook als gezondheidszorgpsychologen op onze qui-vive als het gaat om cliënten die depressief en ook levensmoe kunnen zijn.  We weten hoe belangrijk het is dit goed te monitoren, te bespreken en  hierop te handelen. Maar plots schrik ik op uit mijn gemijmer als ik de voice over hoor zeggen: “Psychiaters vrezen dat minder goed opgeleide psychologen de behandelingen gaan doen “. Dit tegen de achtergrond van beelden van uitgebrande woningen, weggeblazen huisraad en een bewoner die meent dat hij een brandende vrouw naar buiten geslingerd zag worden. De voice over vervolgt: “Vanwege de bezuinigingen krijgen straks patiënten, die nu nog behandeld worden door een gespecialiseerde psychiater straks te maken met een zgn. gezondheidspycholoog” De voice over legt verder uit dat Herman Groen, psychiater en directeur van een GGZ instelling, zich grote zorgen maakt. En Herman licht toe:

GZ-Psychologen hebben denk ik eerder de neiging om de ernst maat te onderschatten ze stellen misschien wel de diagnose depressie, maar de mate waarin en de ernst waarin dat is veel lastiger”.

Interviewer: “En die kunnen dus zo’n mevrouw weer naar huis sturen………”Herman: “Ja! Die misschien wel opgenomen had moeten worden, of misschien wel gevaarlijk zou kunnen zijn, of misschien wel medicatie voorgeschreven zou moeten hebben en waarvan ze denken, nou weet je, we praten nog een tijdje verder dan komt het wel goed”.

Ik krijg dan het akelige gevoel dat Herman met zijn vriendelijke gezicht en rustgevende stem de uitgebrande woningen en het leed wat hier achter schuil gaat in de schoenen  van gezondheidszorgpsychologen schuift.  Dat kan toch niet waar zijn? Hij heeft het toch over wat zijn angsten voor de toekomst zijn? De beelden hebben toch betrekking op het recente verleden en niet op de toekomst? De vrouw waar over gesproken stond was toch onder behandeling van een psychiater? Maar die zijn er toch juist om de ernst van de depressie vast te stellen, zo lichtte Herman Groen toch toe? Ik snap er niets meer van, hoe kan het dan dat er toch zoiets vreselijks is gebeurd??

Kom op Herman, jij en ik weten allebei dat, hoe toegewijd, deskundig en zorgvuldig we ook zijn en hoeveel mensen met psychiatrische problemen daar ook baat bij hebben, er gewoonweg ook grenzen zijn aan de mogelijkheden die we als hulpverleners hebben. Soms lukt het niet om onze cliënten en de maatschappij te beschermen tegen hun soms wanhopig lijden. Soms lukt het een goede oncoloog ook niet zijn patiënt te redden.

Natuurlijk deel ik de zorgen over de bezuinigingen in de GGZ en de consequenties die dit gaat hebben voor een grote kwetsbare groep mensen. Maar laten we niet elkaar zwart gaan maken en van gebrek aan deskundigheid betichten.. Laten we er daarentegen voor zorgen dat we ondanks de economische crisis onze cliënten trouw blijven door op een creatieve en innovatieve manier de hulpverlening te blijven ontwikkelen. Met de vinger naar elkaar wijzen is daarbij niet op zijn plaats.

Jammer dat de behandelend psychiater van één van de overleden patiënten geen commentaar wilde geven. Een gemiste kans, want nu deed Herman Groen dat en of we daar nu blij mee moeten zijn?

Kijk zelf op: https://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1365169

Hetty Kaanders, gezondheidszorgpsycholoog en sinds 25 jaar werkzaam in de GGZ

One thought on “Een wolf in schaapskleren?

  1. #1 Herman Groen 17-09-2013 11:33
    Tsja, de reactie van mevrouw Kaanders kan ik me wel voorstellen. Het was ook niet prettig te moeten constateren dat een interview van 5 kwartier gereduceerd werd tot een aantal uit het verband gerukte quotes, die hetgeen ik gezegd heb uit het verband haalden en ontdeden van elke nuance en diepgang. Ik wist dat het kon gebeuren en was ongelooflijk voorzichtig maar toch. Ik vroeg aandacht voor het HHM rapport/model en de NZa financieringsgr ondslag die het zelfs niet mogeljk maakt een protocollaire CGT behandeling te financieren en ik vraag aandacht voor het verschil in deskundigheid tussen klinisch psychologen/psychiaters, psychotherapeut en, GZ psychologen, verpleegkundig specialisten en SPV-en en dus ook welke deskundigheid ziektebeelden als een ernstige depressie, ernstige paniekstoorniss en nodig hebben. Dat is gevoelige materie, ik weet het, maar voor een goede positiebepaling van de GGZ als evenwaardige tak van sport in de gezondheidszorg , naast de somatische gezondheidszorg (SGZ), m.i. noodzakelijk om bij stil te staan.
    En De Vijfde Dag bleek deze keer niet het interview programma van weleer. Helaas.

    Herman Groen,
    psychiater/psychotherapeut

Comments zijn gesloten