Advertorial door Arkin

Maarten de Lang, GZ-psycholoog bij Jellinek

‘Niet perfect zijn, dát is pas normaal’

‘Mijn moeder was verpleegkundige en mijn vader was zakenman. In mijn werk als GZ-psycholoog vind ik dat zorgende én zakelijke terug. Ik ben niet alleen behandelaar maar ook regiebehandelaar en werkbegeleider van collega’s. Die combinatie van drie rollen vind ik fijn. Wat mij aantrekt aan verslavingszorg is dat je er iedereen tegenkomt. Van de stratenmaker tot de CEO. En dat het bij Jellinek om gelijkwaardigheid draait. Toen ik begon, net van de universiteit, droeg ik elke dag m’n pak. Ik dacht dat cliënten dan meer van me aan zouden nemen. Maar al snel had ik door dat ik hier moet zitten als mezelf.

Het is een stigma dat verslaafd zijn met zwakheid te maken heeft. Ik keer het juist om en zeg: ‘Ondanks dat jij je werk hebt verloren, dat je gezondheidsproblemen hebt en dat je relatie is verbroken, blijf jij gebruiken. Dus moet je kijken wat een sterke wil je hebt.’ Vanuit die basis gaan we aan de slag om betere keuzes te maken. We leven in een wegwerpmaatschappij. Voor elk probleem moet meteen een oplossing gevonden worden. Imperfectie – dus ook ongeluk of depressie – wordt niet meer geaccepteerd. Maar we hebben nu eenmaal wat hiaten als mens. Niet perfect zijn, dát is pas normaal. Je telt mee, ook als het even niet goed gaat.

Ik heb ooit een vluchteling van Somalische afkomst in behandeling gehad voor cannabisafhankelijkheid. Dat ging met veel schaamte en schuldgevoel gepaard. Het was al een hele stap om die verslaving te erkennen. Hij voelde zich, ook als vluchteling, niet meetellen in de maatschappij en daar hebben we het over gehad. Je bent gewoon ok, zoals je bent. Het middelengebruik is altijd een copingmechanisme voor trauma. Als die verslaving er af gaat, krijg je pas die rauwe psychische wond te zien. Pas daarna kun je samen op weg naar herstel. En die hele reis maakt dit werk zo mooi.’