Jeroen Beerepoot

Geregeld spreek ik met collega’s over veranderingen in de zorg. Wat willen we anders, hoe doe je dat en waar neem je zelf het initiatief? Tijdens deze gesprekken vraag ik me af hoe we de zorg effectiever en efficiënter kunnen organiseren. Uit de beleidsagenda van eerdere Rijksbegrotingen blijkt dat minister Schippers hier eveneens op inzet maar helaas merk ik in de praktijk, met mijn werk als klinisch psycholoog, dat het aanbieden van de juiste zorg op het juiste moment zeker nog niet werkt als een goed geoliede machine. Wachtlijsten, budgetplafonds, administratieve processen, regelgeving en instellingen die niet makkelijk out-of-the-box kunnen denken en innoveren vanwege geldende contracten en afspraken, maken naar mijn gevoel de zorgwereld niet veel dynamischer en efficiënter. Kortom; voldoende ruimte voor innovatie en verbetering maar dat is helaas makkelijker gezegd dan gedaan.

 

Begin dit jaar heb ik de leergang Management en Bestuur voor jonge Zorgprofessionals gevolgd en was ik in de gelegenheid om samen met andere zorgprofessionals over deze zaken kennis op te doen en nieuwe ideeën te ontwikkelen. Ik vond het zeer interessant en leerzaam om te merken hoe collega-bestuurders spraken over hun beroepsgroep en waar verschillende zorgprofessionals ruimte zagen voor innovatie en implementatie.

Op de eerste dag kwam mr. Frank de Grave, voorzitter Federatie Medisch Specialisten en Eerste Kamerlid voor de VVD, ons iets vertellen over het Zorgstelsel en de Politieke context. Hij heeft het belang van goed lobbyen uitgelegd om veranderingen door te kunnen voeren in de zorg. Met veel enthousiasme vertelde hij ons dat je vooral goed moet nadenken wat de ander nodig heeft, om voor elkaar te krijgen wat je zelf zou willen. En als dat dan is gelukt, vier je overwinning niet maar geef je de ander het gevoel dat ze gewonnen hebben. Ook gaf hij aan dat voor het doorvoeren van veranderingen kennis over het zorgstelsel van belang is, zodat je op de hoogte bent van de knelpunten en daar (onwetende) vragen over kunt stellen, waardoor mogelijk een andere bestuurder zich mag/moet verantwoorden (en er dus ruimte komt voor onderhandeling).

Wim Wansink (journalist, mediatrainer en publicist) reikte een andere eyeopener aan. Met zijn geanimeerde manier van vertellen kon hij haarfijn uitleggen hoe je als bestuurder klem wordt gezet tijdens een interview voor bijvoorbeeld het journaal en hoe je hiermee om zou kunnen gaan.
Een ander onderwerp binnen de leergang was verandermanagement. Samen met collega-bestuurders hebben we gekeken hoe we het bedrijfsleven kunnen inzetten voor nieuwe investeringen en technologische vernieuwingen, bijvoorbeeld het inzetten van virtual reality programma’s in de GGZ of robots om operaties te verfijnen in de somatische sector.

Bij het volgen van deze interessante leergang heb ik nieuwe inzichten opgedaan en meer handvatten gekregen om mijn bestuurlijke rol beter vorm te geven. Wel hoop ik, ondanks dat ik meer kennis in en begrip voor het economische- en politiek-juridische veld heb verkregen, dat ik voldoende blijf luisteren naar mijn hulpverlenershart en blijf ageren tegen regelgeving die de zorg voor onze cliënten niet ten goede komt.

Jeroen Beerepoot
Klinisch psycholoog / psychotherapeut Mind Result
Penningmeester bestuur NVGzP

Dit bericht delen?

Klik op een van de buttons om dit bericht te delen met collega’s of andere geïnteresseerden.

Er zijn nog geen reacties gegeven.

Reageren?

Klik op de button en plaats je reactie onder dit artikel.

Altijd op de hoogte zijn?

Word lid, volg ons op Twitter @nvgzp of abonneer je op onze Nieuwsbrief.